Debaty sejmoweDruga Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie wysokości składki na ubezpieczenie społeczne w spółdzielniach produkcji rolnej

   W związku z przekazanym przy piśmie z dnia 30 grudnia 1998 r. (SPS-0202-1151p/98) kolejnym wystąpieniem pana posła Stanisława Steca w sprawie wysokości składki na ubezpieczenia społeczne pracowników zatrudnionych w produkcji rolniczej uprzejmie przedstawiam, co następuje.    Tak jak to podkreśliłem w odpowiedzi na interpelację pana posła Steca, przepisy ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (DzU nr 137, poz. 887 z późn. zm.) nie przewidują możliwości opłacania składek na ubezpieczenia społeczne za pracowników (członków) rolniczych spółdzielni produkcyjnych w wysokości niższej od powszechnie obowiązującej. Przepisy nie przewidują również możliwości dokonywania przeliczenia przychodu tych osób na innych zasadach (z innych źródeł finansowania) niż w stosunku do innych pracowników.    Od 1999 r. wobec wszystkich ubezpieczonych przyjęto jednolitą zasadę opłacania składek na ubezpieczenia społeczne w tej samej wysokości (stosując te same stopy procentowe).    Zasada ta gwarantuje naliczanie świadczeń, w tym emerytur i rent, na takich samych zasadach. Dlatego nawet w takich przypadkach, w których uznano, że składka na ubezpieczenia społeczne nie będzie w całości finansowana tylko przez pracodawcę i pracownika, ustawa wyraźnie wskazała, jaki podmiot i w jakiej części uzupełni brakującą część składki. Takie rozwiązanie zastosowano m.in. przy ustalaniu wysokości dotacji do składek na ubezpieczenia społeczne za osoby niepełnosprawne zatrudnione w zakładach pracy chronionej, lecz, co trzeba podkreślić, składki za te osoby trafiają na odpowiednie fundusze w pełnych kwotach.    Ustawodawca nie wprowadził podobnej zasady wobec pracodawców zatrudniających pracowników w produkcji rolniczej, odchodząc od zasad obowiązujących w tym zakresie w ubiegłym okresie, w którym ulgowa wysokość składki oraz obowiązek dotowania były określone w przepisach rangi wykonawczej, a kwota uzupełniającej dotacji wynikała wprost z przepisów ustawy budżetowej.    Sygnalizowany przez pana posła Steca problem trudności finansowych rolniczych spółdzielni produkcyjnych i wynikający stąd pośrednio problem braku środków na składki nie przesądza o tym, że za osoby te powinny być opłacane składki na ubezpieczenia społeczne w wysokości niższej od powszechnie obowiązującej.    Jednakże wniosek taki mógłby został przeanalizowany i rozpatrzony w sytuacji, gdyby budżet państwa zadeklarował pomoc finansową (dotację) do składek za tę grupę osób.    Przyjęty w art. 30 uchwalonej przez Sejm w dniu 9 stycznia 1999 r. ustawy budżetowej zapis o dotacji budżetu państwa do składek za pracowników produkcji rolnej i członków spółdzielni nie ma jeszcze mocy obowiązującej. Chciałbym podkreślić, że dopiero w sytuacji, gdy procedura ustawodawcza nad ustawą budżetową na 1999 r. zostanie zakończona, a art. 30 wejdzie w życie i stanie się prawem powszechnie obowiązującym, realne będzie rozważenie, w jakim zakresie i w jakim rozmiarze rolnicze spółdzielnie produkcyjne mogłyby skorzystać z dotacji budżetu państwa do składek.    Chciałbym jednak podkreślić, że ewentualne określenie kwot składek w niższej wysokości oraz wysokość dotacji do tych składek nie może być przedmiotem uregulowania w akcie wykonawczym, lecz wymaga uruchomienia procedury legislacyjnej w kierunku rozwiązań ustawowych.    Minister    Longin Komołowski    Warszawa, dnia 22 stycznia 1999 r.